Bruno Fernandes heeft dit seizoen nog maar drie doelpunten en één assist gescoord in zes Premier League-wedstrijden, terwijl Manchester United slechts zes punten pakte. Dat is de slechtste start van de club in een competitie in veertig jaar. Zeven weken geleden stond de Portugese aanvoerder nog op het podium van de Manchester Opera House om zijn trofee als PFA Player of the Year voor 2025-26 in ontvangst te nemen.
Die onderscheiding kwam niet uit de lucht vallen. Fernandes had toen ook al de Premier League- en Football Writers’-prijzen gewonnen, als erkenning voor zijn grote aandeel in de onverwachte derde plaats van United. Hij scoorde negen keer in de competitie en gaf 21 assists, waarmee hij een record brak dat tot dan toe gedeeld werd door Thierry Henry en Kevin De Bruyne.
In de laatste elf wedstrijden van het vorige seizoen maakte United 21 doelpunten. Fernandes was daarvan goed voor twaalf, als schutter of als aangever. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar het Europese topvoetbal, na een afwezigheid van twee jaar, was de 31-jarige betrokken bij negen van de twaalf doelpunten. Statistisch was dat opmerkelijk, en het deed denken aan Eric Cantona in het titelwinnende seizoen 1995-96, toen hij zes wedstrijden op rij scoorde, waarvan vijf keer met slechts één doelpunt van United.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben er heel trots op.”
Hij voegde eraan toe: “We spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, voor een club, voor de supporters. Er is niets specialer dan dat.”
Die woorden klinken nu extra zwaar, want de cijfers van dit seizoen zijn een stuk minder indrukwekkend. Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van United elke minuut gespeeld. Zijn drie goals en één assist kwamen allemaal tegen Ipswich, in de tweede wedstrijd van het seizoen. Dat is tot nu toe ook de enige overwinning van zijn ploeg.
Op het eerste gezicht lijken de cijfers beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele assist gaf. Toen speelde hij echter in de diepere middenveldrol die Ruben Amorim verkoos.
Dit seizoen zet Fernandes gemiddeld 3,3 schoten per wedstrijd, het op één na hoogste aantal uit zijn tijd op Old Trafford. Zijn beste was 3,5 in 2020-21. Het aantal schoten op doel is echter het op één na laagste, met gemiddeld 0,8 per wedstrijd. Zijn chancecreatie (gemiddeld 2,5 per wedstrijd) is eveneens de op één na laagste van zijn periode bij de club en ligt flink onder de 4,0 die hij vorig seizoen haalde. Nog opvallender is dat hij dit seizoen pas één grote kans heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de Ipswich-verdediging. Vorig seizoen creëerde Fernandes gemiddeld één grote kans per wedstrijd.
Die cijfers, samen met zijn algemene betrokkenheid, verklaren misschien deels waarom United slechts zes punten haalde uit de eerste zes wedstrijden. Dat is de slechtste competitiestart sinds Ron Atkinson werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Maar is Fernandes een oorzaak van de malaise bij United, of een symptoom ervan?
Ook over zijn fitheid bestaat onzekerheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij ontbrak in de recente Nations League-wedstrijd tegen Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige Sporting-speler “met pijn speelt”. Toch was Fernandes fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de break. Daarvoor speelde hij ook de volledige negentig minuten bij de 4-0 overwinning op Sabah FK, de landskampioen van Azerbeidzjan, in de Champions League.
United-coach Michael Carrick ziet er geen probleem in, nu hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. “Spelers spelen met problemen.”
“Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij levert.”
“Hij is er grotendeels overheen, was deze ochtend op training heel scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Tegen het einde van vorig seizoen, toen Fernandes op zijn productiefst was, speelde Benjamin Sesko regelmatig als spits, terwijl de Braziliaanse veteraan Casemiro het anker op het middenveld was. Van de negen competitiegoals die Sesko dit jaar heeft gescoord, bereidde Fernandes er vier voor. Ook gaf hij vier van de laatste vijf doelpunten van Casemiro voor United, vanaf 1 februari.
Afgezien van doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Sesko en Casemiro wordt gemist. Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen de lage loopcijfers van United niet verklaren met het vertrek van de 34-jarige naar Inter Miami in de zomer. Zijn positiespel en spelinzicht blijven van hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen in het vertrouwen dat United niet zou worden overspeeld in de omschakeling als hij de bal verloor.
Wat Sesko betreft, zijn nieuwe scheenblessure verlengt alleen maar een periode zonder inbreng, en voorlopig is er geen einddatum in zicht.
De clubtop negeerde in de zomer de roep om extra aanvallende versterking en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick. Een plan om de initiële afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen in te zetten, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd bij Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg de taak in plaats daarvan, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies in de ruimte waar Fernandes zich ophield. Het duo vond nooit een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt het beperkend aan. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar het lijkt wel alsof zijn besluitvorming eronder lijdt. Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes wel 23 minuten nodig om één pass te geven.
Carrick zei maandag, vooruitkijkend naar de Champions League-wedstrijd tegen Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plek in zijn elftal heeft. Hij voegde er genoeg voorbehouden aan toe om duidelijk te maken dat het op de bank zetten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten zit.
United moet zich echter verbeteren, en dat betekent dat Fernandes ook beter moet presteren.
“Hij is een topspeler, Bruno”, zei Carrick. “Soms lukt het gewoon niet. Soms heb je zo’n periode.”
“Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club, en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen. Daar twijfel ik niet aan.”
Leave a Reply